خبرنگار برترین خبر؛ مهناز قبادی
به گزارش برترین خبر، داستان «مهدی ولیزاده»، تنها روایت مشکلات یک واحد تولیدی نیست؛ روایت جوانی است که تلاش کرده ایدههای فنی خود را در زادگاهش به محصول تبدیل کند، اما در مسیر ادامه فعالیت با مشکلاتی روبهرو شده که اکنون آینده شرکت و تصمیم او برای ماندن در کشور را تحت تأثیر قرار داده است.
ولیزاده، دانشآموختهی رشته ماشینافزار تولیدی از دانشگاه علمی و کاربردی سازههای سنگین مازندران، میگوید تاکنون ۴۲ محصول را طراحی و نمونهسازی کرده و این محصولات میتوانند با تأمین منابع مالی لازم وارد مرحله ساخت و تولید شوند.
سرمایهای که فقط پول نیست
آنچه در این ماجرا اهمیت دارد، تنها سرمایه مالی یک شرکت نیست؛ پشت این مجموعه، سالها تجربه، دانش فنی، ایده و توانایی یک نیروی متخصص قرار دارد.
ولیزاده میگوید درخواست دریافت تسهیلات کمبهره داشته، اما تاکنون این تسهیلات در اختیارش قرار نگرفته است. در شرایطی که یک واحد تولیدی برای خرید مواد اولیه، توسعه تجهیزات، پرداخت حقوق و هزینههای بیمه به نقدینگی نیاز دارد، نبود سرمایه در گردش میتواند حتی یک مجموعه دارای محصول و بازار بالقوه را نیز با مشکل مواجه کند.
اشتغالی که کوچک شد
یکی از تلخترین بخشهای این روایت، کاهش تعداد نیروهای شرکت است.
این مجموعه در مقطعی برای حدود ۲۰ نفر اشتغال ایجاد کرده بود، اما مشکلات مالی و افزایش هزینههای جاری، توان پرداخت حقوق و بیمه را کاهش داد و در نهایت تعداد کارکنان به ۳ نفر رسید.
به بیان دیگر، مشکل یک واحد تولیدی تنها در دفتر مدیر آن باقی نمیماند؛ وقتی یک شرکت کوچک میشود، خانوادههایی که از محل آن درآمد دارند نیز تحت تأثیر قرار میگیرند.
جریمه و درخواست یک راهکار قانونی
ولیزاده همچنین از جریمهای به دلیل اضافهشدن ساختمانی در پشت شرکت سخن میگوید و تأکید دارد که توان پرداخت مبلغ بالای جریمه را ندارد.
او از مسئولان درخواست کرده است در چارچوب مقررات، امکان تقسیط یا راهکاری متناسب با شرایط مالی شرکت بررسی شود تا این موضوع به عاملی برای توقف فعالیت مجموعه تبدیل نشود.
تاجیکستان؛ مقصدی که نباید انتخاب اول یک نخبه ایرانی باشد
شاید مهمترین بخش این ماجرا، تصمیم ولیزاده برای مهاجرت باشد.
او میگوید به دلیل مشکلات موجود و آنچه از آن به عنوان موانع و سنگاندازی برخی مسئولان یاد میکند، تصمیم به مهاجرت گرفته و از تاجیکستان نیز برای ادامه فعالیت درخواست کرده است.
این در حالی است که او پیشتر سه سال در تاجیکستان زندگی کرده و به همین دلیل، امکان بازگشت و ادامه فعالیت در آن کشور برایش دور از دسترس نیست.
اما نکته قابل تأمل اینجاست: آیا نباید ابتدا تلاش کرد چنین نیرویی در کشور خود بماند؟
اگر یک نخبه و تولیدکننده دارای دهها ایده و محصول نمونهسازیشده، به دلیل مشکلات مالی و اداری کشور را ترک کند، مسئله فقط مهاجرت یک فرد نیست؛ بخشی از ظرفیت تولید و دانش فنی نیز از دسترس اقتصاد داخلی خارج میشود.
پشت این شرکت، یک خانواده هم ایستاده است
ولیزاده از همسرش نیز به عنوان یکی از مهمترین عوامل ادامه حیات شرکت یاد میکند.
او میگوید در دوره بیماری، همسرش در کنار او ماند و برای حفظ شرکت تلاش کرد؛ از آشپزی برای کارکنان گرفته تا کمک در حسابداری و تأمین بخشی از هزینههای مجموعه.
به گفته او، بدون این همراهی و فداکاری، شاید شرکت خیلی زودتر تعطیل میشد.
وقتی ایدهها از ذهن خارج نمیشوند، اما سرمایه از کشور خارج میشود.
ولیزاده خود را فردی میداند که ذهنش دائماً درگیر طراحی ماشینآلات کاربردی و مورد نیاز جامعه است.
او معتقد است چنین افرادی اگر در کنار مجموعههای صنعتی بزرگ قرار بگیرند، میتوانند ایده و طراحی ارائه دهند و صنعت آنها را به محصول تبدیل کند؛ اما وقتی همین فرد برای ادامه فعالیت اولیه خود با مشکلات مالی و اداری مواجه باشد، طبیعی است که به دنبال محیطی برود که امکان عملیکردن ایدههایش را فراهم کند.
یک درخواست ساده؛ «بگذارید تولید کنیم»
درخواست این تولیدکننده نکایی، آنگونه که خود میگوید، فراتر از قانون نیست.
او از استاندار مازندران، دادستان و مسئولان دستگاههای مرتبط میخواهد موضوع را بررسی کنند، وضعیت تسهیلات، جریمه و موانع اداری شرکت را مشخص کنند و در صورت وجود ظرفیتهای قانونی، برای رفع مشکلات اقدام شود.
هدف، به گفته ولیزاده، این است که شرکتی که زمانی برای ۲۰ نفر اشتغال ایجاد کرده بود، دوباره بتواند رشد کند و ۴۲ محصول نمونهسازیشدهاش به مرحله تولید برسد.
شاید اکنون بهترین زمان برای یک تصمیم حمایتی باشد؛ پیش از آنکه یک نخبه و تولیدکننده دیگر چمدان مهاجرت ببندد و ایدههایی که میتوانست در نکا به محصول و اشتغال تبدیل شود، در کشوری دیگر به ثمر بنشیند.
